خانه > آیین نامه و مقررات وزارت بهداشت

ماده واحده

شماره۴۳۵۸۴/ ۲۲۸
تاریخ : ۷/۸/۱۳۸۷
جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در دانشگاههای مادر و مهم دولتی در سال ۱۳۸۷ که با عنوان طرح دوفوریتی افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در دانشگاههای مادر و ممتاز و درجه یک در سال ۱۳۸۷ به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ ۲۱/۷/۱۳۸۷ و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی
شماره: ۱۳۶۷۵۱
۱۶/۸/۱۳۸۷
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ـ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
قانون افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در دانشگاه‌های مادر و مهم دولتی در سال ۱۳۸۷ که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و یکم مهرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱/۸/۱۳۸۷ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۴۳۵۸۴/۲۲۸ مورخ ۷/۸/۱۳۸۷ مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجرا ابلاغ می‌گردد.
رئیس جمهور ـ محمود احمدی‌نژاد
قانون افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در دانشگاههای مادر و مهم دولتی در سال ۱۳۸۷
ماده واحده ـ ظرفیت پذیرش دانشجو که از طریق آزمون سراسری در رشته‌های روزانه در دانشگاههای مادر و مهم دولتی پذیرش می‌شوند در رشته‌های:
الف ـ فنی و مهندسی و پزشکی.
ب ـ حقوق و به تشخیص وزارت علوم در سایر رشته‌های علوم انسانی که مورد تقاضای بالای داوطلبان است. به صورت زیر افزایش می‌یابد:
۱ـ رشته‌هایی که در سال ۱۳۸۷ نسبت به سال ۱۳۸۶ کاهش ظرفیت پذیرش داشته‌اند به میزان ظرفیت پذیرش دانشجو در سال ۱۳۸۶ افزایش می‌یابد.
۲ـ ده درصد (۱۰%) به ظرفیت پذیرش دانشجو در سال ۱۳۸۷ در رشته‌های فوق‌الذکر اضافه می‌گردد. تبصره۱ـ به دولت اجازه داده می‌شود با جابجایی در اعتبارات جاری و تملک دارایی سرمایه‌ای تا مبلغ نود میلیارد (۹۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰) ریال از جزء (۱۵) ردیف (۱۰۱۰۰۰) اعتبارات موردنیاز را به دانشگاههای ذیربط پرداخت نماید.
تبصره۲ـ افزایش ظرفیت ایجادشده بر طبق این قانون براساس نمره زیرگروه مربوطه در آزمون سراسری سال ۱۳۸۷ صرفاً با تأثیر سهمیه مناطق ۱، ۲ و ۳ کشوری و به صورت آزاد و بدون تأثیر هرگونه سهمیه بندی‌های دیگر صورت می‌گیرد.
تبصره۳ـ وزارت علوم، تحقیقات و فن‌آوری موظف است گزارش کاملی از اقدامات و پذیرش‌های صورت گرفته در دانشگاهها را به کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس ارائه نماید.
تبصره۴ـ دانشگاههایی که براساس این ماده واحده ظرفیت آنها افزایش می‌یابد، عبارتند از:
تهران ـ صنعتی شریف ـ علم و صنعت ایران ـ صنعتی اصفهان ـ امیرکبیر ـ شیراز ـ شهیدبهشتی ـ تبریز ـ مشهد ـ علوم پزشکی تهران ـ علوم پزشکی شهیدبهشتی ـ علوم پزشکی ایران ـ علوم پزشکی شیراز ـ علوم پزشکی اصفهان ـ علوم پزشکی تبریز ـ علوم پزشکی مشهد ـ علوم پزشکی اهواز ـ علوم پزشکی کرمان.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و چهار تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و یکم مهرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱/۸/۱۳۸۷ به تأیید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

‌ماده واحده

تبصره‌های ذیل به عنوان تبصره (۱) و (۲) به ماده (۱) قانون نحوه تأمین هیأت علمی مورد نیاز دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی‌کشور مصوب ۱۳۶۵٫۳٫۱ الحاق می‌گردد:
‌تبصره ۱ – حقوق و مزایای اعضای هیأت علمی موضوع این قانون در صورتی که در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی خدمت نمایند‌پس از طی دوره آموزش نظامی همانند سایر اعضای هیأت علمی محاسبه و از محل اعتبارات مؤسسه مربوط قابل پرداخت خواهد بود. دانشگاهها و‌مراکز آموزش عالی واقع در شهرستانهای غیر مرکز استان در استفاده از این نیروها از اولویت برخوردارند. ‌تبصره ۲ – هر گونه خدمت اولیه اعضای هیأت علمی مشمول این قانون از قبیل حضور داوطلبانه در جبهه، طرح دانشجوئی اعزام به جبهه و خدمت‌سربازی در پادگانهای نظامی در احتساب دوره ضرورت منظور می‌گردد. خدماتی که مشمول، قبل از شروع دوره آموزش نظامی در دانشگاهها و‌مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی انجام می‌دهد در مدت تعهدی که به دانشگاه یا مؤسسه متبوع خود دارد، احتساب می‌گردد. قرارگاه ستاد نیروی‌آموزش‌دهنده مکلف است در پایان دوره ضرورت، حسب گواهی وزارتخانه مربوط، کارت پایان خدمت دوره ضرورت را صادر و به وزارتخانه مربوطه‌ارسال نماید

عنوان قانون:

متن قانون:

ماده ۱

وظایف وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشکی عبارتنداز :
۱- تدوین و ارائه سیاستها،تعیین خط مشی ها و نیز برنامه ریزی برای فعالیتهای مربوط به تربیت نیروی انسانی گروه پزشکی پژوهش ، خدمات بهداشتی ، درمانی، دارویی، بهزیستی و تأمین اجتماعی.
بند۲(اصلاحیی مصوب ۵/۱۰/۱۳۷۵)- تامین بهداشت عمومی و ارتقاء سطح آن از طریق اجرای برنامه های بهداشتی خصوصا در زمینه بهداشت محیط، کنترل و مدارس، آموزش بهداشت کار و شاغلین با تاکید بر اولویت مراقبتهای بهداشتی اولیه، به ویژه بهداشت مادران و کودکان با همکاری و هماهنگی دستگاههای ذی ربط.۱
۱- آیین نامه بهداشت محیطمصوب ۲۴/۴/۱۳۷۱ هیات وزیران به استناد این بندبه تصویب رسیده است که ماده(۴) آن متضمن تشکیل «کمیته حفاظت ازمنابع آب آشامیدنی » به شرح زیر می باشد:
ماده ۴- به منظور جلوگیری از روند رو به رشد آلودگی منابع آبهای سطحی و زیر زمینی – اعم از چاهها، رودخانه ها، قناتها، چشمه ها و آب مصرفی شهر و روستا، کمیته ای با نام«کمیته حفاظت از منابع آب آشامیدنی» زیر نظر استاندار با عضویت مدیران وروسای اداره کل بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ، سازمان حفاظت محیط زیست ، سازمان آب منطقه ای استان، جهاد سازندگی استان ، برنامه و بودجه استان و شرکت آب و فاضلاب استان تشکیل می شود تاموارد زیر را بررسی و اقدام نماید :
۱- اتخاذ تصمیم راجع به خارج نمودن بعضی از منابع تامین آب آشامیدنی از سرویس که براساس گزارش اداره کل بهداشت محیط، آلوده شده اند ، اعم از چاهها ، چشمه ها و قناتها.
۲- اتخاذ تدابیر لازم جهت حفاظت از منابع آب آشامیدنی موجود بر اساس دستورالعملهایی که توسط دستگاهای ذیربط پیشنهاد می شود و به تصویب کمیته می رسد.
۳- اتخاذ تدابیر لازم به منظورحفظ حریم مناطقی که در آینده برای تامین آب شهرهااز طریق دستگاهها ذیربط پیشنهاد می شود. ۴- اتخاذ تصمیم در رابطه با بحرانهای ناشی از آلودگی منابع آب و چگونگی مقابله با آنها .
تبصره – در ابتدا، اداره کل بهداشت محیط موظف است نواقصی را که موجب آلودگی منابع آب می گردد به دستگاه ذیربط اعلام کند تا راسا نسبت به رفع آن اقدام نماید. در صورتی که امکانات دستگاهها برای رفع نواقص کفایت ننماید ، مراتب در کمیته یاد شده مطرح خواهد شد.
تبصره های ۱(الحاقی ۵/۱۰/۱۳۷۵)- کلیه اختیارات و وظایف قانونی وزارت جهاد سازندگی (سازمان دامپزشکی کشور) و وزارت کشاورزی(سازمان حفظ نباتات)همچنان به قوت خود باقی است.اعلام ضوابط و حدود تماس مجاز سموم و مواد شیمیایی از حیث رعایت نکات بهداشتی بر عهده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است و کلیه سازمانهای ذیربط موظف به رعایت ضوابط مربوط می باشند. تبصره ۲(الحاقی ۵/۱۰/۱۳۷۵)- آیین نامه مربوط به کنترل و نظارت بهداشتی بر سموم و مواد شیمیایی توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با مشارکت وزارتخانه های جهادسازندگی،کشاورزی، صنایع و سازمان حفاظت محیط زیست تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.
۳- ایجاد نظام هماهنگ بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و گسترش شبکه تلفیقی بهداشت و درمان.
۴- تعیین رشته ها و مقاطع تحقیقی مورد نیاز کشور و اجرای برنامه های تربیت نیروی انسانی گروه پزشکی در جهت نیل به خودکفایی. تبصره۱(اصلاحی ۴/۱۰/۱۳۷۰)- جهت نظارت و تعیین ضابطه لازم در مورد ارزشیابی کلیه مدارک تحصیلی دانشجویان گروه پزشکی خارج از کشور،شورایی به نام شورای ارزشیابی مدارک تحصیلی خارجی گروه پزشکی به ریاست معاون ذی ربط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و چهار نفر اساتید گروه پزشکی به انتخاب وزیربهداشت، درمان و آموزش پزشکی در آن وزارت تشکیل می شود. ارزشنامه مدارک تحصیلی به امضای وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهد رسید.
تبصره ۲- کلیه ضوابط و مقررات آموزشی حاکم بر سایر دانشگاههای کشور و نیز ضوابط و مقررات آموزشی اعلام شده از طرف شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت فرهنگ و آموزش عالی در مورد دانشگاههای علوم پزشکی حاکم و مجری خواهد بود.
نحوه نظارت وزارت فرهنگ وآموزش عالی بر اجرای ضوابط قانونی به گونه ای که با اختیارات و مسؤولیتهای وزارتبهداشت، درمان و آموزش پزشکی مغایرت نداشته باشد، توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی تعیین خواهد شد.
تبصره۳ (الحاقی۴/۱۰/۱۳۷۰)- به منظور جبران کمبود نیروی انسانی وبه کارگیری هر چه سریعتر کادر مورد نیاز از افراد ارزشیابی شده فوق و یا افراد دیگر به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اجازه داده می شود که فارغ التحصیلان گروه پزشکی و پیراپزشکی و بهیاری و پرستاری و مامایی را تا تعیین تکلیف آنها از طرف گزینش به کار گمارد و چنانچه پس از یک سال از شروع کار آنها نظریه ای دال بر عدم صلاحیت آنها اعلام نگردد به استخدام قطعی آنان اقدام شود.۱
۱- از قانون اصلاح بعضی ازمواد مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی – مصوب ۲۳/۱/۱۳۶۷٫
الف- ماده ۲۰ اصلاحی – به منظور رسیدگی به صلاحیت کسانی که می خواهند در مؤسسات پزشکی و داروسازی مطرح در ماده یکم عهده دار مسؤولیت فنی گردند و یا تقاضای صدور یکی از پروانه های مربوط به این قانون را بنمایند و رسیدگی به صلاحیت ورود و ساخت هر نوع داروو مواد بیولوژیک ، کمیسیونهایی به نام کمیسیونهای تشخیص مرکب از اعضا زیر در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به ریاست معاون ذی ربط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر حسب رشته تشکیل می گردد و رای اکثریت قطعی خواهد بود.
۵- انجام تحقیقات بنیادی و کاربردی در جمیع رشته های پزشکی و زمینه های بهداشتی و درمانی و نیز ایجاد و گسترش موسسات و واحدهای پژوهش پزشکی و نظارت بر پژوهشها و هماهنگ ساختن برنامه های موسسات تحقیقات پزشکی.۱
۱- قانون راجع به «ثبت و گزارش اجباری بیماریهای سرطانی»
ماده واحده – به منظور بررسی و تحقیقات اپیدمیولوژیک و پیشگیری منطقه ای و تنظیم آمار بیماریهای سرطانی ، کلیه مؤسسات درمانی ، آزمایشگاههای آسیب شناسی و تشخیص طبی اعم از دولتی و غیردولتی مکلفند در مناطق معینی از کشور که امکانات لازم موجود است هر بافت و نمونه ای را که به عنوان «تشخیص درمان و تجسس» از بدن انسان زنده نمونه برداری می شود، مورد آزمایش قرار دهند و چنانچه به موارد سرطانی و یا مشکوک به سرطان برخورد نمودند، نتیجه آزمایش و اطلاعات مورد لزوم را طبق ضوابطی که در آیین نامه اجرایی این قانون تعیین خواهد شد، محرمانه به مراکزی که وزارت بهداری تعیین خواهد کرد، ارسال دارند. تبصره ۱- متخلفین از این قانون از طریق نظام پزشکی تحت تعقیب قرار خواهند گرفت.
تبصره ۲- تشخیص و تعیین مناطقی که این قانون در آنها به مورد اجرا گذاشته خواهد شد با وزارت بهداری است.
تبصره ۳- آیین نامه اجرایی این قانون حداکثر ظرف مدت سه ما از تاریخ تصویب تهیه و پس از تأیید وزیر بهداری قابل اجرا است.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز پنجشنبه مهرماه یکهزار و سیصد و شصت و سه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۷/۷/۱۳۶۳ به تأیید شورای محترم نگهبان رسیده است.
۶- برنامه ریزی به منظور توزیع متناسب و عادلانه نیروی انسانی و سایر امکانات (آموزش پزشکی و تسهیلات بهداشتی – درمانی)کشوربا تاکید بر اولویت برنامه های بهداشتی و رفع نیاز مناطق محروم و نیازمند.
۷- فراهم نمودن تسهیلات لازم برای برخورداری همگان از خدمات درمانی درحدود امکانات از طریق ایجاد و گسترش مراکز درمانی دولتی و بهبود استاندارد آنها و استفاده از همکاری مؤسسات خیریه و بخش خصوصی و نیز انواع بیمه های درمانی.
تبصره – وزارت جهادسازندگی در حدود وظایف قانونی محوله با موافقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به خدمات بهداشتی درمانی مناطق روستایی و عشایری کمک خواه نمود.
۸- تأمین منابع مالی با بهره گیری از اعتبارات عمومی ، حق بیمه ، درآمدهای اختصاصی و کمکها و مشارکت مردمی.
۹- تأمین و ارائه خدمات لازم به معلولین جسمی ، ذهنی و اجتماعی قابل توانبخشی در حدود امکانات.
۱۰- تشویق و ترغیب افراد خیر و مؤسسات خصوصی جهت اقدامات حمایتی برای کودکان در سنین قبل از دبستان و سالمندان و خانواده ها و افراد بی سرپرست و نیازمندو معلولین جسمی ، ذهنی و اجتماعی غیر قابل توانبخشی و ارائه این خدمات در موارد ضروری توسط مؤسسات دولتی و نظارت بر این اقدامات.
۱۱- تعیین و اعلام استانداردهای مربوط به :
الف – خدمات بهداشتی ، درمانی، بهزیستی و دارویی.
ب- مواد دارویی، خوراکی ، آشامیدنی ، بهداشتی ، آرایشی ، آزمایشگاهی ، تجهیزات و ملزومات و مواد مصرفی پزشکی و توانبخشی. ج – بهداشت کلیه مؤسسات خدماتی و تولیدی مربوط به خدمات و مواد مذکور در فوق.
۱۲- صدور، تمدید و لغو موقت یا دائم پروانه های :
الف – مؤسسات پزشکی، دارویی، بهزیستی و کارگاهها مؤسسات تولید مواد خوراکی و آشامیدنی و بهداشتی و آرایشی .
تبصره – صدور مجوزهای صنعتی واحدهای بهداشتی و درمانی توسط وزارت صنایع منوط به تایید وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی است.
ب- ساخت فرآورده ای دارویی و مواد بیولوژیک، خوراکی، آشامیدنی، بهداشتی،آرایشی و آزمایشگاهی و تجهیزات و ملزومات و موادمصرفی پزشکی و توانبخشی.
۱۳- انجام نظارت و کنترل کیفی مواد مذکور در بند«ب» از قسمت (۱۲) ماده(۱)و تعیین ضوابط و مقررات لازم برای موارد مذکور در بند«الف» و «ب» ماده ۱۲٫
۱۴- صدور پروانه اشتغال صاحبان حرف پزشکی و وابسته پزشکی.۱
۱- قانون اجازه تاسیس مطب.
ماده واحده – از تاریخ تصویب این قانون تاسیس هرنوع مطب پزشکان و پلی کلینیک پزشکان و دندانپزشکان و متخصصین رشته های مختلف پزشکی و تغییر محل مطب نامبردگان از شهری به شهر دیگر باید با اجازه وزارت بهداری و کسب پروانه باشد.
تبصره ۱- پزشکان و دندانپزشکان و متخصصین رشته های مختلف پزشکی که تا تاریخ تصویب این قانون دارای مطب هستند موظف به درخواست پروانه می باشند و وزارت بهداری مکلف است در محلهای فعلی برای آنان پروانه صادر نماید.
تبصره ۲- پزشکان و دندانپزشکانی که از شروع جنگ تحمیلی(۱/۷/۱۳۵۹) محلهای جنگی و سایر استانهاتغییر محل داده و تهران مطب احداث نموده اند پس از خاتمه جنگ ملزم به بازگشت به محل خود می باشند.
تبصره ۳- آیین نامه اجرایی این قانون از تاریخ تصویب به مدت سه ماه از طرف وزارت بهداری تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز سه شنبه هجدهم مرداد ماه یکهزار و سیصد و شصت و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۲۴/۵/۱۳۶۲ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
۱۵- تعیین مبانی محاسبه هزینه های خدمات تشخیصی و درمانی،دارویی، بهزیستی و تعیین تعرفه های در بخش دولتی و غیردولتی وتعیین شهریه آموزشهای غیررسمی و آزاد در زمینه های مختلف علوم پزشکی.
۱۶- تعیین ضوابط مربوط به ارزیابی، نظارت و کنترل بر برنامه هاو خدمات واحدها و مؤسسات آموزش و پژوهشی ، بهداشتی، درمانی و بهزیستی و انجام این مامور براساس استانداردهای مربوطه.۱
۱- از قانون اصلاح بعضی از مواد مربوط به مقررات پزشکی و دارویی و موادخوردنی و آشامیدنی -مصوب ۲۳/۱/۱۳۶۷ ماده ۲۰٫ تبصره ۳- قیمت گذاری هر نوع دارو و مواد بیولوژیک ساخت داخل کشور یا وارداتی توسط کمیسیونی مرکب از اعضا زیر تعیین می گردد: – معاونت اموردارویی وزارت بهداشت ودرمان وآموزش پزشکی.
- مدیرعامل شرکت سهامی دارویی کشور.
- یک نفر داروساز در صنعت داروسازی یا یک نفر متخصص در مواد بیولوژیک و یا یک نفر گیاه شناس بر حسب مورد به دعوت وزیر بهداشت،درمان و آموزش پزشکی.
- یک نفر نماینده وزارت بازرگانی به معرفی وزارت مذکور.
- مدیرکل امور دارویی وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی.
۱۷- تعیین ضوابط مربوط به ورود، ساخت، نگهداری،صدور، مصرف و انهدام مواد اولیه بیولوژیک مخدر، خوراکی،آشامیدنی،بهداشتی، آرایشی، آزمایشگاهی و فراورده های دارویی و تجهیزات و ملزومات و مواد مصرفی پزشکی و توانبخشی و نیز ارزشیابی،نظارت وکنترل ضوابط مذکور.
۱۸- انجام پژوهش در زمینه طب سنتی وبررسی و تحقیق در زمینه خواص دارویی گیاهان و امکانات تهیه و استفاده از داروهای گیاهی و آموزش صحیح در زمینه فوق و ایجاد مراکزمناسب برای طب سنتی.

ماده ۲

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دارای تشکیلاتی به شرح زیر خواهد بود:
الف- حوزه مرکزی وزارتخانه که از معاونتهای زیر تشکیل می شود:
۱- معاونت امور آموزشی که امور آموزشی و بازآموزی و گسترش دانشگاهها را به عهده دارد.
۲- معاونت امور دانشجویی که امور مربوط به خدمات آموزشی و رفاهی و گزینش علمی دانشجویان و امور فارغ التحصیلان را به عهده دارد.
۳- معاونت امور پژوهشی.
۴- معاونت امور دارویی و غذایی.
۵- معاونت اداری و مالی.
۶- معاونت امور حقوقی و مجلس.
۷- معاونت امور بهداشتی.
۸- معاونت امور درمانی.
۹- معاونت جنگ.
۱۰- معاونت امور فرهنگی.
ب- دانشگاهها یا دانشکده های علوم پزشکی.
ح- سازمانهای منطقه ای بهداشت و درمان که جایگزین سازمانهای منطقه ای بهداری استانها خواهد بود.
د- سازمانها و شرکتها وابسته.
تبصره ۱- روسای دانشگاهها یا دانشکده های علوم پزشکی مراکز استانها(به استثنای استان تهران) به عنوان قائم مقام وزیر در استان انجام وظیفه خواهند نمود.
تبصره ۲- در استانهایی که دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی وجود داشته باشد سازمان منطقه ای بهداشت و درمان استان زیر نظر رئیس دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی اداره خواهد شد.
تبصره ۳- سازمانهای منطقه ای بهداشت، درمان و بیمارستانهای تابعه و بیمارستانهای دانشکده های پزشکی دارای اختیارات اداری و مالی بوده و مشمول ماده(۴) قانون تعدیل نیروی انسانی نخواهند بود.(۱)
به موجب ماده(۱)مصوبه شماره۷۴۴۷/د ش مورخ ۱۴/۱۲/۱۳۷۲ شورای عالی اداری مصوب ۱۰/۱۲/۱۳۷۲ سازمانهای منطقه ای بهداشت و درمان استانها در دانشگاههاو دانشکده های علوم پزشکی کشور ادغام و به «دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی» نامیده شده اند.ماده(۲) مصوبه مذکور برای سازمان منطقه ای بهداشت ودرمان استان تهران تعیین تکلیف نموده است.به مصوبه مذکور که پس از این قانون درج شده است مراجعه شود.
تبصره ۴- مرکز بهداشت استان تحت نظر سازمان منطقه ای بهداشت و درمان مسؤول برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی برنامه های بهداشتی و اجرای برنامه های نمونه ای در سطح استان در چهارچوب سیاستها وخط مشی های وزارتخانه می باشد و دارای اختیارات اداری و مالی و خدمات پشتیبانی خواهد بود.
تبصره ۵- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می تواند در صورت نیاز معاونتهایی را با موافقت سازمان امور اداری و استخدامی ایجاد یا حذف نماید.

ماده ۳

وظایف و اعتبارات آموزشی ونیروی انسانی آموزش دهنده انستیستوعلوم تغذیه و صنایع غذایی ایران برحسب تشخیص وزیربهداشت، درمان و آموزش پزشکی به یکی از دانشگاههای علوم پزشکی تهران منتقل می گردد که دانشکده تغذیه در دانشگاه مزبور تشکیل گردد و وظایف تشکیلات، اختیارات و اعتبارات پژوهشی و نیروی انسانی پژوهشگر انستیتو علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران نیز به همان دانشگاه علوم پزشکی منتقل می شود و دانشگاه مزبور مکلف است انستیتو تحقیقات تغذیه ای و صنایع غذایی کشور را تشکیل دهد.(۱)
۱- قانون اساسنامه انستیتو تحقیقات و تغذیه ای و صنایع غذایی کشور در تاریخ ۱۴/۸/۱۳۷۰ تصویب و در این مجموعه نیز درج شده است.
این انستیتو با داشتن ردیف اعتباری مستقل در قانون بودجه وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مزبور انجام وظیفه خواهد نمود. تبصره – اساسنامه این مرکز در چهارچوب اساسنامه مؤسسات تحقیقاتی موضوع ماده(۵) قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهد بود که حداکثر ظرف مدت چهارماه توسط وزارت مذکور تهیه و به تصویب مجلس شورای اسلامی خواهد رسید(۲)
۲- به زیر نویس شماره (۱) صفحه قبل مراجعه شود.

ماده ۴

لایحه قانونی راجع به اجازه اجرای طرح توسعه مجتمع آموزشی، پژوهشی درمانی وزارت بهداری و بهزیستی مصوب ۲۲/۱۰/۱۳۵۸ شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران لغو و امکانات و تجهیزات و اعتبارات و کارکنان این مجتمع بر حسب مورد به حوزه مرکزی وزارتخانه و مؤسسات آموزشی وابسته به این وزارت منتقل می شوند.

ماده ۵

به منظور ایجاد روح تتبع و تحقیق در مسائل آموزشی بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و کمک به خودکفایی علمی کشور، فرهنگستان علوم پزشکی به یاست وزیربهداشت، درمان و آموزش پزشکی تشکیل می گردد.(۱)
۱- اساسنامه فرهنگستان علوم پزشکی ، جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۱۰/۵/۱۳۶۸ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و بعدا به موجب مصوبه مورخ ۲۱/۴/۱۳۷۳ به نهاد ریاست جمهوری وابسته شده است.
آیین نامه اجرایی و مقررات اداری و مالی این فرهنگستان توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده ۶

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می تواند با مشارکت بانکهاو تعاونیها و بخش خصوصی و یا هریک از آنها اقدام به ایجاد بیمارستانهایی در نقاط مورد نیاز بنماید. نحوه مشارکت و اداره بیمارستناهای مذکور مطابق قانون تجارت و به صورت شرکت با حداقل ۵۱% سهم دولت خواهد بود. تبصره – وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مجاز است در محلهای نیازمند زمین یا ساختمان ناتمام خود را جهت ساختمان مراکز بهداشتی و درمانی با اخذ وجه به سازمان تامین اجتماعی واگذار نماید وجوه حاصله پس از واریز شدن به حساب خزانه داری کل از طریق بودجه کل کشور در اختیار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار خواهد گرفت تا صرفا به مصرف ایجاد یا تکمیل و یا تجهیز مراکز درمانی وبهداشتی دیگر در سایر شهرستانها برسد.

ماده ۷

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای حصول به اهداف و اجرای وظایف مندرج در این قانون و قانون تشکیل وزارت مزبورمی تواند: ۱- مرکز تحقیقاتی و پژوهشی پزشکی.
۲- شرکت خدماتی برای ارائه خدمات تدارکات تخصصی .
۳- شرکت خدماتی برای انجام نگهداری و تعمیرات تجهیزات و وسایل و لوازم پزشکی و توانبخشی
۴- شرکت تولیدی برای پژوهش و ساخت تجهیزات و وسایل و لوازم پزشکی و توانبخشی.
۵- شرکت تولیدی برای تهیه دارو و مواداولیه دارویی و مواد بیولوژیک.
۶- شرکت خدماتی برای ورود و توزیع دارو و تجهیزات و لوازم پزشکی و توانبخشی
۷- شرکت خدماتی برای نگهداری تاسیسات حرارتی و برودتی بیمارستانها، دانشگاهها، دانشکده ها و ساختمانهای اداری وزارتخانه در سطح کشور.
۸- شرکت خدماتی برای نظافت بیمارستانها، دانشکده ها و ساختمانهای وزارتخانه در سطح کشور ایجاد نماید.
تبصره – اساسنامه مراکزو شرکتهای فوق الذکر توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و با تصویب مجلس اسلامی قابل اجرا خواهد بود.

ماده ۸

حفظ وضعیت و شمول مقررات سابق بر کارکنان منتقله به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موضوع ماده(۱۱) قانون تشکیل این وزارت تا زمان تصویب و اجرای قوانین.

ماده ۱

به منظور رسیدگی و اظهارنظر نسبت به صلاحیت علمی داوطلبان ورود به خدمت در مراتب مربی، استادیار، دانشیاری و استادی و رسیدگی به موارد دیگر مذکور در آئین نامه استخدامی اعضای هیأت علمی براساس ارزیابی کیفیت انجام وظایف آموزشی و پژوهشی اعضای هیأت علمی در دانشگاه های علوم پزشکی و مؤسسات آموزش عالی و مؤسسات پژوهشی، گروه پزشکی که مطابق مقررات استخدام هیأت علمی نمی توانند گروه ها و کمیته های رسیدگی برای انتخاب و انتصاب و ترفیع و ارتقاء و همچنین هیأت ممیزه را تشکیل دهند هیأت ممیزه مرکزی که در این مقررات هیأت نامیده می شود، تشکیل می گردد.

ماده ۲

ترکیب اعضای هیأت به شرح زیر است: ۱-۲- اعضای هیأت علمی از میان اعضای هیأت علمی و مؤمن و متعهد دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و مؤسسات پژوهشی گروه پزشکی از مرتبه دانشیاری به بالا در رشته های مختلف دانشگاهی با توجه به تعداد کمیته های تخصصی برای یک دوره دو ساله با انتخاب وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تعیین و منصوب می شوند. تبصره – چنانچه به تعداد کافی در یکی از رشته های تخصصی استاد و دانشیار وجود نداشته باشد عضو موردنظر از میان استادیاران همان رشته انتخاب می شود. ۲-۲- معاونین آموزشی و پژوهشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی عضو هیأت می باشند. تبصره – وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می تواند حسب ضرورت یک نفر صاحبنظر در امور اداری و استخدامی را به عنوان مشاور هیأت انتخاب و منصوب نماید . مشاور در جلسه های هیأت بدون حق رای شرکت خواهد کرد.

ماده ۳

تعداد اعضای هیأت بین دو یا چهار نفر برای هر کمیته تخصصی با توجه به کمیته های موضوع ماده ۱۰ خواهد بود که حداقل نیمی از آنان باید در مرتبه استادی باشند.

ماده ۴

ریاست هیأت با وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می تواند یک نفر را به جانشینی خود انتخاب نماید.

ماده ۵

جلسه های هیأت حداقل هر ماه یک بار تشکیل می شود.

ماده ۶

برای تشکیل جلسه های هیأت دعوت از طرف رئیس هیأت یا جانشین او به عمل خواهد آمد همراه دعوت، صورت جلسه پیشین و دستور جلسه و مواردی که باید رسیدگی شود یک هفته قبل از تشکیل جلسه برای اعضای هیأت ارسال خواهد شد.

ماده ۷

جلسات هیأت با حضور حداقل دو سوم اعضاء رسمیت می یابد . رای هیأت همواره مخفی است و تصمیمات با اکثریت نصف بعلاوه یکی از اعضای هیأت (تعداد کل اعم از حاضر و غایب) اتخاذ می گردد.

ماده ۸

در صورتی که به جهاتی حضور عضو هیأت در جلسه ها میسر نباشد وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می تواند عضو دیگری برای بقیه مدت انتخاب و منصوب نماید.

ماده ۹

غیبت بدون عذر موجه عضو هیأت در دو جلسه متوالی یا ۳ جلسه متناوب در یک سال استعفا تلقی می شود و عضو دیگری برای بقیه مدت انتخاب و منصوب خواهد شد.

ماده ۱۰

هیأت دارای کمیته های تخصصی در رشته های مربوط به شرح زیر خواهد بود. ۱-۱۰- کمیته تخصصی علوم پایه پزشکی، بهداشت و پیراپزشکی ۲-۱۰- کمیته تخصصی پزشکی بالینی ۳-۱۰- کمیته تخصصی دندانپزشکی ۴-۱۰- کمیته تخصصی داروسازی تبصره ۱- حداقل یک نفر از اعضاء تخصصی ۱ -۱۰ از اعضای هیأت علمی گروه بهداشت انتخاب می شوند. تبصره ۲- مسائل مربوط به گروه پرستاری و مامایی در کمیته تخصصی پزشکی بالینی مطرح می شود. تبصره ۳- کمیته ها می توانند در صورت لزوم به تشکیل کمیته های فرعی تخصصی اقدام نمایند و یا از کمیته های تخصصی هیأت ممیزه دانشگاه ها نظرخواهی نمایند.

ماده ۱۱

تعداد اعضاء هر کمیته حداکثر پنج نفر خواهد بود حداقل دو نفر آنها از اعضای هیأت و بقیه به تشخیص هیأت با رعایت تخصص از میان صاحبنظران و اشخاص ذی صلاح مؤمن و متعهد انتخاب می شوند با تشخیص و تعیین رئیس هیأت یکی از دو نفر اعضای هیأت، رئیس کمیته و یک نفر دیگر مخبر کمیته خواهد بود.

ماده ۱۲

برای تشکیل جلسه کمیته ها، دبیر هیأت از اعضاء کمیته مربوط دعوت به عمل خواهد آورد. تبصره – در صورت لزوم و به تشخیص هر کمیته رئیس یا نماینده تام الاختیار دانشگاه، مؤسسه آموزش عالی، مؤسسه پژوهشی پیشنهاد دهنده و یا داوطلب احراز مرتبه علمی جهت ادای توضیحات به جلسه کمیته مربوط دعوت خواهد شد . در هر حال اتخاذ تصمیم تنها با حضور اعضاء کمیته و دبیر هیأت به عمل می آید.

ماده ۱۳

پیشنهادهای رسیده از دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و یا پژوهشی باید مستند به مواد مربوط آئین نامه استخدامی هیأت علمی و متضمن نظر مقامهای مربوط دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی و یا پژوهشی پیش بینی شده در آئین نامه استخدامی و همچنین نظر صریح رئیس یا مؤسسه آموزش عالی و یا پژوهشی باشد . این پیشنهادها پس از طرح و بررسی در کمیته های تخصصی همراه با خلاصه پرونده و نظر کمیته برای صدور رای نهائی به هیأت ارائه می شود.

ماده ۱۴

غیبت اعضاء کمیته های تخصصی بدون عذر موجه در دو جلسه متوالی یا ۳ جلسه متناوب در یک سال استعفاء تلقی شده و به جای آنان اشخاص دیگری انتخاب خواهند شد.

ماده ۱۵

دفتر هیأتهای امناء و هیأت ممیزه مرکزی عهده دار انجام کلیه امور اداری و مکاتبات و خدمات لازم مربوط به هیأت ممیزه مرکزی و کمیته های تخصصی آن زیر نظر وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهد بود . مدیرکل دفتر مزبور سمت دبیری هیأت را خواهد داشت.

ماده ۱۶

وظائف دبیرخانه هیأت بشرح زیر است: ۱- شرکت در کلیه جلسات هیأت و کمیته های تخصصی. ۲- تهیه گزارش از چگونگی فعالیت و نظرهای کمیته ها و ارسال آن به هیأت. ۳- تنظیم و نگهداری صورت جلسه های هیأت و نیز ارسال تصمیمات متخذه در هر جلسه برای اعضاء

ماده ۱۷

صورت جلسه های هیأت باید به امضاء رئیس یا جانشین او و دبیر هیأت برسد.

ماده ۱۸

مصوبات هیأت با امضاء رئیس هیأت یا جانشین او به دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی و یا پژوهشی مربوط ابلاغ خواهد شد.

ماده ۱

کلیه افرادی که به عنوان عضو هیأت علمی در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی کشور به کار مشغول می شوند می توانند خدمت نظام وظیفه و سایر خدمات قانونی را در دانشگاه ها یا مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی مربوطه انجام دهند.

ماده ۲

هر سال حداکثر ۲۰ % از فارغ التحصیلان رشته های گروه پزشکی،« دامپزشکی »۲ قبل از انجام خدمت نظام وظیفه و یا سایر خدمات قانونی می توانند تا کسب تخصص در یکی از رشته های مورد نیاز دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی ادامه تحصیل دهند. تبصره ۱- برای داوطلبان رشته های هوشبری و علوم پایه پزشکی و نیز برای بانوان در رشته جراحی زنان و مامائی محدودیت فوق ملحوظ نخواهد شد. تبصره ۲- اجرای مواد (۱) و (۲) مشروط به آسیب ندیدن آمادگی رزمی به تشخیص شورای عالی دفاع می باشد. تبصره ۳- مشمولین که از تاریخ ۱/۳/۱۳۶۵ دوره تخصص را در رشته مزبور سپری کرده اند از نظر نظام وظیفه تابع این قانون خواهند بود.۳

ماده ۳

کلیه فارغ التحصیلان موضوع ماده (۲) ملزم اند در صورت نیاز، خدمت نظام وظیفه و سایر خدمات قانونی را به عنوان عضو هیأت علمی در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی کشور یک الی دو برابر، به تفصیل آئین نامه اجرائی انجام دهند. تبصره ۱- در صورت خودداری از خدمت در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی ملزم اند علاوه بر خدمت وظیفه ۲برابر خدمات قانونی، انجام وظیفه نمایند. تبصره ۲- در هر صورت تسلیم دانشنامه، گواهی نامه و هر نوع تأییدیه تحصیلی موکول به انجام وظیفه به عنوان عضو هیأت علمی یا انجام خدمات قانونی خواهد بود.

ماده ۴

اعضای هیأت عل می موضوع این قانون موظفند دوره مقدماتی آموزش نظامی را طبق برنامه زمان بندی شده و مناسب در یکی از مراکز آموزش نظامی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران انجام دهند.

ماده ۵

افراد موضوع این قانون باید ازنظر صلاحیتهای اخلاقی و علمی به تأیید مقامات ذی صلاح برسند.

ماده ۶

وزارتخانه های فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مسئول اجرای این قانون بوده و موظفند ظرف مدت دو ماه آئین نامه اجرائی قانون را با همکاری وزارت دفاع تهیه و به تصویب هیأت وزیران برسانند. قانون فوق مشتمل بر شش ماده و چهار تبصره در جلسه علنی روز پنجشنبه مورخ اول خرداد ماه یکهزار و سیصد و شصت و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۶/۳/۱۳۶۵ به تأیید شورای نگهبان رسیده است. ۱) نقل از شماره ۱۲۰۲۶-۲۴/۳/۱۳۶۵ روزنامه رسمی ۲و۳)اصلاحیه براساس مصوبه مورخ ۲۴/۷/۱۳۷۳ مجلس شورای اسلامی «عبارت دامپزشکی به ماده ۲ الحاق گردیده است و تبصره ۳ نیز به ماده ۲ الحاق شده است. »

ماده ۱

١- نقل از شماره ١٣٩٩۶ – ۹/۱/۱۳۷۹ روزنامه رسمی

ماده ۱- به منظور ایجاد زمینه مناسب جهت رشد استعدادها و کمک به وضع تحصیلی و معیشت دانشجویان مستعد و کم بضاعت کشور، صندوقی تحت عنوان که « صندوق رفاه دانشجویان » در این قانون صندوق نامیده می شود، در هر یک از وزارتخانه های فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تشکیل میشود. تبصره ۱ : کلیه اموال و دارایی های صندوق فعلی رفاه دانشجویان اعم از منقول و غیرمنقول تحت نظر هیأتی به انتخاب وزرای فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و امور اقتصادی و دارایی، برآورد، تقویم و به نسبت تعداد دانشجویان موجود بین صندوقهای رفاه دو وزارتخانه مذکور تقسیم خواهد شد. تبصره ۲ : هر یک از دانشگاههای غیر دولتی نیز می توانند مطابق مقررات این قانون نسبت به تأسیس صندوق رفاه دانشجویان اقدام نمایند.

ماده ۲

اهداف صندوق به شرح ذیل است : ۱- اعطای کمک هزینه تحصیلی به دانشجویان. ۲- اعطای وام ازدواج به دانشجویانی که ضمن تحصیل ازدواج می کنند. ۳- اعطای وام در سایر موارد ضروری. تبصره – میزان و نحوه پر داخت وام و کمک هزینه تحصیلی به تصویب هیأت امناء صندوق خواهد رسید و به نحوی عادلانه و یکنواخت میان دانشجویان توزیع می گردد.

ماده ۳

بودجه صندوق دو وزارتخانه از محل کمکهای دولت، تسهیلات اعطایی سیستم بانکی، درآمد حاصله از سرمایه گذاریهای وجوه مازاد صندوق، کمک و هدایای اشخاص حقیقی و حقوقی، وجوه حاصل از محل برگشت اقساط بدهکاران و اجاره بهای خوابگاههای دانشجویی تأمین خواهد شد. تبصره – بودجه صندوق دانشگاههای غیر دولتی از تسهیلات اعطایی سیستم بانکی و هدایای اشخاص حقیقی و حقوقی و وجوه از محل برگشتی اقساط بدهکاران تأمین می شود.

ماده ۴

هر صندوق زیر نظر هیأت امنایی با ترکیب زیر اداره خواهد شد: ۱- وزیر ذیربط (رئیس هیأت امناء). ۲- رئیس سازمان برنامه و بودجه یا نماینده وی. ۳-وزیر امور اقتصادی و دارایی یا نماینده وی. ۴- معاون امور دانشجویی وزارتخانه ذیربط. ۵-رئیس صندوق و دبیر هیأت امناء. تبصره ۱: هیأت امناء دانشگاههای غیر دولتی متشکل از اشخاص ذیل خواهد بود: ۱- رئیس دانشگاه (رئیس هیأت امناء) ۲- معاون مالی دانشگاه ۳-معاون آموزشی دانشگاه ۴-معاون دانشجویی دانشگاه ۵- رئیس صندوق ( دبیر هیأت امناء) تبصره ۲- رئیس صندوق به پیشنهاد رئیس و تصویب هیأت امناء برای مدت چهار سال منصوب میشود و انتخاب مجدد وی بلامانع است . تبصره ۳ – اساسنامه صندوق مشتمل بر وظائف و اختیارات هیأت امناء وظائف رئیس صندوق امور مالی صندوق، مقررات پرداخت کمک هزینه و وام و نحوه استرداد آن و اخذ تضمین لازم در این زمینه، بنا به پیشنهاد مشترک وزرای فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. تبصره ۴ – اساسنامه صندوقهای دانشگاههای غیر دولتی غیر انتفاعی به پیشنهاد ریاست دانشگاه به تصویب هیأت امناء دانشگاه مربوطه خواهد رسید. تبصره۵ *-امور مالی و معاملاتی صندوق رفاه دانشجویان تابع مفاد قانون نحوه انجام امور مالی و معاملاتی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی مصوب ۱۸/۱۰/۱۳۶۹ است. *- الحاقیه براساس مصوبه مورخ ۲۱/۵/۱۳۸۰ مجلس شورای اسلامی

ماده ۵

از تاریخ تصویب این قانون، قانون تشکیل صندوق رفاه دانشجویان مصوب ۱۷/۵/۱۳۵۲ وسایر مقررات مغایر ملغی می گردد.۱ ۱- قانون تشکیل صندوق رفاه مصوب ۱۷/۵/۱۳۵۲:

مصوب ۱۷/۵/۱۳۵۲

قانون تشکیل صندوق رفاه مصوب ۱۷/۵/۱۳۵۲: ماده واحده – به وزارت علوم و آموزش عالی اجازه داده می شود با استفاده از اعتبارات دولتی و کمک های بخش خصوصی صندوق رفاه دانشجویان را تشکیل دهد. صندوق مزبور زیر نظر هیأت امناء اداره خواهد شد وظایف صندوق و ترکیب هیأت امناء و اختیارات آن هاو ترتیب اداره و بهره برداری از وجوه صندوق و ضوابط و شرایط اعطای وام و کمک به دانشجو یان دانشگاه ها ومؤسسات آموزش عالی و دولتی و نحوه بازپرداخت وام های دریافتی دانشجویان تابع اساسنامه ای است که به پیشنهاد وزرات علوم و آموزش عالی به تصویب کمیسیون های مربوط مجلسین خواهد رسید. اعتبار لازم برای کمک سالانه دولت به صندوق به همین عنوان در قانون بودجه کل کشور منظور می شود و در اختیار صندوق رفاه دانشجویان قرار می گیرد. وزارت علوم و آموزش عالی به منظور رفاه دانشجویان خارج از کشور و دانشجویان مؤسسات آموزش عالی غیر دولتی نیز صندوق های جداگانه تشکیل می دهد و اساسنامه مربوط را به ترتیب مذکور پس از تصویب به موقع اجرا می گذارد. تبصره – موسسات آموزش عالی غیر دولتی برای استفاده از صندوق رفاه دانشجویان هر سال درصدی متناسب از درآمد خود را طبق اساسنامه این قانون به صندوق مربوط پرداخت خواهند کرد. قانون فوق مشتمل بر یک ماده و یک تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه فوق العاده روز پنجشنبه ۴ مرداد ماه ۱۳۵۲ در جلسه فوق العاده روز چهارشنبه هفدهم مردادماه یک هزار و سیصد و پنجاه و دو شمسی به تصویب مجلس سنا رسیده است. رئیس مجلس سنا – جعفر شریف امامی » تبصره : جهت جلوگیری از توقف امور مربوط به رفاه دانشجویان تا تصویب اساسنامه و انتقال اموال و دارایی های مذکور در تبصره (۱) ماده (۱) به مراجع ذیربط، صندوق فعلی رفاه به کار خود ادامه خواهد داد. « قانون فوق مشتمل بر پنج ماده و نه تبصره در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ چهارم اسفند ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و یک مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۹/۱۲/۱۳۷۱ به تأیید شورای نگهبان رسیده است».