خانه > آیین نامه و مقررات وزارت بهداشت

ماده واحده

نقل از شماره ۱۴۰۴۶-۹/۳/۷۲ روزنامه رسمی
ماده واحده – مشمولان لایحه قانونی خدمت نیروی انسانی، درمانی و بهداشتی مصوب ۲۴/۹/۱۳۵۸ و قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۳۰/۱/۱۳۶۷ می توانند طبق ضوابط مندرج در قانون اجازه پرداخت حق محرومیت از مطب مصوب ۲۲/۹/۱۳۶۶ از حق محرومیت از مطب استفاده کنند.
تبصره ۱ -پزشکان، دندانپزشکان، داروسازان و دکترای علوم آزمایشگاهی در صورت نیاز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با عقد قرارداد خدمتی به شرط تأمین اعتبار مجاز به استفاده از حق محرومیت از مطب موضوع این قانون می باشند.
تبصره ۲ -دامپزشکان مشمول لایحه قانونی خدمت نیروی انسانی، درمانی و بهداشتی مصوب ۲۴/۹/۱۳۵۸ و قوانین مربوط به فارغ التحصیلان رشته دامپزشکی مصوب ۲۸/۳/۶۴ و ۶/۱۰/۱۳۷۱ به شرط تأمین اعتبار می توانند از حق محرومیت از مطب موضوع این قانون استفاده نمایند.

مصوبه

به موجب مصوبه جلسه ۲۵/۱/۷۱ شورای عالی انقلاب فرهنگی فرهنگستانها بر مبنای تصویب شورای گسترش آموزش عالی وزارتخانه به عنوان مؤسسه پژوهشی تلقی شده و بنابراین می توانند از قانون تشکیل هیأتهای امناء دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی استفاده نموده و بهره مند شوند.
مصوب جلسات ۱۸۱و ۱۸۳ مورخ ۲۳/۱۲/۱۳۶۷

ماده ۱

(اصلاحی ۲۵/۱/۷۱)- هر یک از وزارتخانه های فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و مؤسسات پژوهشی وابسته به خود (مؤسسات پژوهشی که وابسته به وزارتخانه فوق بوده و شامل مراکز پژوهشی وابسته به دانشگاه ها نمی شود ) که در این قانون« مؤسسه » نامیده می شود هیأت امنایی با ترکیب ذیل تشکیل خواهند داد.۱ الف – وزیر ب – رئیس مؤسسه ج – ۴ تا ۶ تن از شخصیت های علمی و فرهنگی و یا اجتماعی محلی و کشوری که نقش مؤثری در توسعه و پیشرفت مؤسسه مربوط داشته باشند. د- وزیر و یا نماینده وزیر برنامه و بودجه تبصره – حداقل دو تن از شخصیت های بند«ج» باید از اعضای هیأت علمی دانشگاهها باشند.

ماده ۲

(اصلاحی ۳۰/۱۱/۶۰) اعضای بند (ج) به پیشنهاد وزیر مربوط و بنا به تصمیم رئیس شورایعالی انقلاب فرهنگی به جلسه شورایعالی جهت بررسی و تصمیم گیری مشورتی معرفی شده و ریاست جمهوری بر مبنای نتیجه حاصل از شورا احکام مربوط را برای ۴ سال عضویت در هیأتهای مذکور امضا می نماید . اعضای مذکور در یک زمان حداکثر می توانند عضویت در دو هیأت امنا را دارا باشند و انتخاب مجدد ایشان بلامانع است. ۲ تبصره (الحاقی ۳۰/۱۱/۶۹) رئیس شورایعالی به منظور تسریع در پیشرفت کار می تواند بنا به تشخیص خود چند نفر را بجای شورایعالی مأ مور انجام بررسی و تصمیم گیری مشورتی بنماید.۳ ۱- به موجب بند ۹ مصوبه بازنگری مصوبات شورای انقلاب فرهنگی درخصوص آموزش عالی مصوب ۵/۸/۷۷ ضوابط کلی و وظایف هیأتهای امناء را شورای عالی انقلاب فرهنگی تعیین می کند واعضاء با حکم رئیس جمهور منصوب می شوند و تصویب آیین نامه اجرایی و اصلاح آن نیر برعهده دستگاه اجرایی است. ۲ و ۳- اصلاحیه براساس مصوب دویست و سی و نهمین جلسه مورخ ۳۰/۱۱/۶۹ شورایعالی انقلاب فرهنگی.

ماده ۳

ریاست هیأت امناء مؤسسه برحسب مورد به عهده وزیر فرهنگ و آموزش عالی یا بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهد بود.

ماده ۴

دبیر هیأت امناء رئیس مؤسسه مربوط خواهد بود.

ماده ۵

(اصلاحی ۲۵/۱/۷۱) وزارتخانه های فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می توانند در صورت اقتضاء دو یا چند مؤسسه مربوط به خود را زیر نظر هیأت امناء قرار دهند . در چنین مواردی کلیه رؤسای مؤسسات عضو هیأت امناء می باشند و دبیر این هیأت را نیز وزیر از میان یکی از این رؤسا انتخاب خواهند کرد.

ماده ۶

در مؤسسات آموزش عالی و مؤسسات پژوهشی وابسته به وزارتخانه ها یا سازمانهای دیگر که مجوز تأسیس آنها از طریق وزارتخانه های فرهنگ وآموزش عالی یا بهداشت، درمان وآموزش پزشکی صادر شده است وزیر یامسئول سازمان مربوط به جای یکی از اعضای بند «ج» ماده (۱)عضویت و ریاست هیأت امناء را عهده دار خواهد بود. تبصره(اصلاحی ۳۰/۱۱/۶۹)در اینگونه مؤسسات انتصاب سایر اعضاء بند (ج) ماده (۱) به پیشنهاد وزیر یا مسئول سازمان مربوطه مطابق روش ماده (۲) اصلاحی و تبصره الحاقی به ماده مذکور انجام می گردد. ۱ ۱- اصلاحیه براساس مصوب دویست و سی و نهمین جلسه مورخ۳۰/۱۱/۶۹ شورایعالی انقلاب فرهنگی.

ماده ۷

وظایف و اختیارات هیأت امناء: الف – تصویب آئین نامه داخلی. ب – تصویب سازمان اداری مؤسسه براساس ضوابطی که به پیشنهاد وزارتخانه های مربوط با هماهنگی سازمان امور اداری و استخدامی به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی خواهد رسید. ج – بررسی و تصویب مؤسسه که از طرف رئیس مؤسسه پیشنهاد می شود. د- تصویب بودجه تفضیلی مؤسسه. ه – تصویب حسابها و ترازنامه سالانه مؤسسه. و – تصویب نحوه وصول درآمدهای اختصاصی و مصرف آن. ز- تعیین حسابرس و خزانه دار برای مؤسسه. ح – کوشش برای جلب کمکهای بخش خصوصی و عوائد محلی اعم از نقدی، تجهیزاتی، ساختمانی با رعایت ضوابط مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی. ط – تصویب آیین نامه های مالی و معاملاتی که برحسب مورد پس از تأیید وزارتخانه مربوط قابل اجرا می باشد. ی – پیشنهاد میزان فوق العاده های اعضای هیأت علمی و غیر هیأت علمی (کارشناسان و تکنسین ها ) که برحسب مورد پس از تأیید وزارتخانه های فرهنگ و آموزش عالی و یا بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قابل اجرا می باشد. ک – تعیین نحوه اداره واحدهای تولیدی، خدماتی، کارگاهی و بهداشت و درمانی مؤسسه در چهارچوب ضوابطی که به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. ل – تعیین میزان پرداخت حق التحقیق، حق التدریس، حق الترجمه، حق التألیف و نظایر آن. م- بررسی گزارش مؤسسه که از طرف رئیس مؤسسه ارائه می شود. ن – تصویب مقررات استخدامی هیأت علمی مؤسسه که به منظور هماهنگی پس از تأیید وزارتخانه مربوط قابل اجرا خواهد بود.

ماده ۸

اعتبارات هر یک از مؤسسات صرفًا در قالب برنامه و بصورت کمک بودجه سالانه کل کشور منظور و تصویب می شود و تخصیص اعتبار حداقل هر ۳ ماه به مآخذ سه دوازدهم بودجه مصوب از طریق دستگاههای اجرایی ذیربط کلا ًدر اختیار هر یک از مؤسسات قرار خواهد گرفت.

ماده ۹

امور مالی و معاملاتی مؤسسات جز در مورد ذیحسابی موضوع ماده ۳۱ قانون محاسبات عمومی، مشمول سایر مقررات قانون مزبور و آیین نامه معاملات دولتی و سایر قوانین مربوط به مؤسسات دولتی نخواهد بود.

ماده ۱۰

رسیدگی به حسابهای سالانه مؤسسه براساس آیین نامه ای خواهد بود که برحسب مورد بوسیله وزارتین فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و به تأیید وزارت امور اقتصادی و دارایی می رسد.

ماده ۱۱

مادام که هیأتهای امنای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و مؤسسات پژوهشی براساس این قانون تشکیل نشده و آیین نامه های اجرایی مورد نیاز به تصویب نرسیده است، طبق مقررات سابق عمل خواهد شد.

ماده ۱

به منظور ارتقای سطح دانش و مهارتهای شغلی جامعه پزشکی کشور ، وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی موظف است از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون نسبت به آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور( پزشک ، دندانپزشک ، دکتر داروساز، دکترای حرفه ای و متخصصان علوم آزمایشگاهی تشخیص طبی و دکترای علوم بهداشتی ) با همکاری سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران و برگزاری و ارزشیابی آموزش مداوم جامعه پزشکی، در طول هر پنج سال اقدام نماید. تبصره ۱- مدت شرکت مشمولان موضوع این ماده در دوره های نظری و عملی آموزش مداوم علوم پزشکی ، جزء سوابق خدمتی آنها محسوب میشود. تبصره ۲- دانشگاهها و سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران و انجمن های علمی تخصصی با نظر وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی موظف است همه ماهه تازه های علوم پزشکی را از طریق نشریه ای که با دریافت هزینه های مربوط در اختیار شاغلان حرفه های پزشکی و پیراپزشکی و حرف وابسته موضوع این ماده قرار می دهد. به اطلاع جامعه پزشکی کشور برسانند. تبصره ۳- کلیه شاغلان حرفه های وابسته پزشکی که به نحوی دارای موسسه یا دفتر کار هستند و خدماتی مانند مامایی ، توانبخشی ، فیزیوتراپی , ساخت اندام مصنوعی و ساخت عینک طبی ارایه می نمایند و کلیه مشمولان قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی – مصوب ۱۳۳۴ – موظف به شرکت دردوره های خاص آموزش مداوم هستند و صدور و تجدید مجوز یا پروانه کارآنها منوط به ارایه گواهی شرکت در این دوره هاست. تبصره ۴- کلیه اقشار پرستاری بالاتر از فوق دیپلم برای ارتقا و ارزشیابی موظف به شرکت در دوره های خاص آموزش مداوم هستند و شرط ارتقا و ارزشیابی آنان ، منوط به ارائه گواهی شرکت در این دوره هاست.

ماده ۲

به منظور برنامه ریزی و هماهنگی در امر آموزش مداوم جامعه پزشکی تحت پوشش هر دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی مستقل ، شورایی به نام شورای هماهنگی و برنامه ریزی آموزش مداوم جامعه پزشکی با ترکیب زیر تشکیل می شود. ۱- رئیس دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی که ریاست شورا را بر عهده دارد. ۲ – رئیس سازمان نظام پزشکی در مرکز استان یا شهرستان مربوطه یا نماینده وی. ۳ – معاون آموزشی دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی . ۴- معاون درمان و داروی دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی. ۵ – معاون بهداشتی دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی. ۶- رئیس مرکز توسعه آموزش دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی. ۷- دو نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی به انتخاب رئیس دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی ۸- رئیس دانشکده رشته مربوط در دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی حسب مورد. تبصره – شورای هماهنگی و برنامه ریزی آموزش مداوم جامعه پزشکی دانشگاهها و دانشکده های علوم پزشکی مستقل می توانند به منظور برنامه ریزی دقیق ، گروههای تخصصی برنامه ریزی آموزش مداوم جامعه پزشکی را حسب مورد تشکیل دهند.

ماده ۳

به منظور ایجاد هماهنگی لازم در امر برنامه ریزی آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور و نظارت بر حسن اجرای برنامه های آن ، شورایی به نامه شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی در وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی با ترکیب زیر تشکیل می شود: ۱- وزیر بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی که ریاست شورای عالی را برعهده دارد. ۲ – رئیس کل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران. ۳- معاون آموزشی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی که سمت دبیری شورا را بر عهده دارد. ۴- معاون پژوهشی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی . ۵- رئیس اداره بهداشت و درمان ستاد کل نیروهای مسلح. ۶- سه نفر از اعضای هیات علمی دانشگاههای علوم پزشکی به انتخاب وزیر بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی. ۷- دو نفر از کادر پزشکی با معرفی کمیسیون بهداری و بهزیستی و انتخاب مجلس شورای اسلامی. ۸- مدیر کل آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور. ۹ – معاون درمان و داروی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی. تبصره ۱- در آن تعـداد از استانهـای کشور که بیش از یک دانشگاه عـلوم پزشکی وجود دارد، شورای عالی می تواند مسئولیت اجرای آموزش مداوم جامعه پزشکی آن استان را بین دانشگاههای یاد شده تقسیم نماید. تبصره ۲- شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی موضوع این ماده موظف است دستورالعمل های اجرایی لازم را در چهار چوب این قانون تهیه و به شوراهای هماهنگی و برنامه ریزی دانشگاهها و دانشکده های علوم پزشکی مربوط ابلاغ نماید. دستورالعمل های یاد شده ، برای شوراهای دانشگاهها و دانشکده های سراسر کشور و مشمولین این قانون لازم الاجرا است .

ماده ۴

کلیه افراد مشمول این قانون موظفند: ۱- در زمان صدور یا تمدید اجازه فعالیت در رشته های گروه پزشکی و حرف وابسته مانند پروانه تاسیس مطب ، پلی کلینیک ، بیمارستان ، آزمایشگاه ، رادیولوژی و داروخانه و دفتر کار، ارزشیابی و ارتقاء اقشار پرستاری ، گواهی شرکت در دوره های آموزش مداوم جامعه پزشکی مربوط را که تا آن زمان شامل فرد می شود، ارایه نمایند. ۲- در زمان استفاده از خدمات و تسهیلات پیش بینی شده برای رشته های گروه پزشکی و شاغلان آنها گواهی شرکت در دوره های فوق را ارایه نمایند. مصادیق این تسهیلات و امتیازات مربوط بر اساس آئین نامه اجرائی این قانون خواهد بود. تبصره ۱- وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی مجاز است هر پنج سال یک بار نسبت به تمدید پروانه اجازه فعالیت موضوع بند (۱) این ماده اقدام نماید و از تمدید پروانه فعالیت آن عده از مشمولان موضوع این قانون که بدون عذر موجه در این گونه فعالیتها شرکت ننموده اند ، خود داری کند. تبصره ۲- وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی مجاز است در مورد تسهیلات و امتیازات مندرج در بند (۲) این ماده برای آن عده از مشمولان موضوع این قانون که با عذر موجه در دوره های مربوط شرکت ننموده اند ، مقرراتی را در آئین نامه اجرایی پیش بینی نماید. تبصره ۳- موجه بودن عذر عدم شرکت هر فرد، با نظر مراجع تشخیص و تطبیق عذر موجه است . مصادیق عذر موجه در آئین نامه اجرایی پیش بینی می شود.

ماده ۵

اعتبارات مورد نیاز جهت اجرای این قانون هر سال توسط شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی برآورد و در لایحه بودجه سالانه وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی پیشنهاد می گردد. منابع تامین این اعتبارات به شرح زیر است : الف – یک درصد (۱%) فروش شرکتهای داروئی ( تولیدی و توزیعی ) کشور. ب – حق ثبت نام شرکت کنندگان در فعالیتهای آموزش مداوم جامعه پزشکی که جزو درآمدهای اختصاصی دانشگاه می باشد ، پس از واریز به خزانه حداکثر ظرف یک ماه در اختیار دانشگاه یا دانشکده ذیربط قرار می گیرد. ج – سایر منابع مانند کمکهای اشخاص حقیقی و حقوقی. تبصره ۱- میزان حداکثر حق ثبت نام در هر سال توسط شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی برای کلیه فعالیتهای آموزش مداوم جامعه پزشکی با در نظر گرفتن جمیع جهات تعیین می شود و برای کلیه مراکز لازم الاجرا است . تبصره ۲- سازمان برنامه و بودجه موظف است هر سال معادل درآمدی که از منابع مقرر در بند (الف) این ماده به دست می آید، به صورت کمک ، تحت ردیف جداگانه ای در لایحه بودجه سال مربوط جهت اجرای برنامه ، پیش بینی و منظور نماید.

ماده ۶

وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی مسئول اجرای این قانون است . وزارت یاد شده موظف است حداکثر ظرف دو ماه ، آئین نامه اجرائی این قانون را با همکاری سازمان نظام پزشکی تهیه و برای تصویب به هیات وزیران پیشنهاد کند.

ماده ۷

کلیه قوانین مغایر با این قانون لغو می گردد. قانون فوق مشتمل بر هفت ماده و دوازده تبصره در جلسه علنی روز چهار شنبه مورخ دوازدهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱/۳/۱۳۷۵ به تایید شورای نگهبان رسیده است . علی اکبر ناطق نوری رئیس مجلس شورای اسلامی – نقل از شماره ۱۴۹۲۸ -۱۷/۳/۱۳۷۵ روزنامه رسمى

ماده (۲) و تبصره ماده ۶ قانون تشکیل هیأتهای امناء دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی (موضوع مصوبه شماره ۳۸۶ /د ش مورخ ۲۹/۱/۶۸ شورایعالی انقلاب فرهنگی )بشرح زیر اصلاح و تکمیل می گردد.
الف : ماده ۲ -(اصلا حی)اعضای بند (ج) به پیشنهاد وزیر مربوط و بنا به تصمیم رئیس شورایعالی انقلاب فرهنگی به جلسه شورایعالی جهت بررسی و تصمیم گیری مشورتی معرفی شده و ریاست جمهوری بر مبنای نتیجه حاصل از شورا احکام مربوط را برای ۴ سال عضویت در هیأتهای مذکور امضاء می نماید . اعضای مذکور در یک زمان حداکثر می توانند عضویت در دو هیأت امناء را دارا باشند و انتخاب مجدد ایشان بلامانع است.
تبصره (الحاقی )- رئیس شواریعالی به منظور تسریع در پیشرفت کار می تواند بنا به تشخیص خود چند نفر را بجای شورایعالی مأمور انجام بررسی و تصمیم گیری مشورتی بنماید.
ب – تبصره ماده ۶-(اصلاحی) در این گونه مؤسسات انتصاب سایر اعضاء بند (ج) ماده (۱) به پیشنهاد وزیر یا مسئول سازمان مربوطه مطابق روش ماده ۲(اصلاحی) و تبصره الحاقی به ماده مذکور انجام می گردد