خانه > اخبار انجمن

 

اخیراً طرحی در مجلس شورای اسلامی مطرح گردیده است که به موجب آن کلیه کاردان‌های رشته‌های وابسته به دندان‌پزشکی می‌توانند:

- به جای آموزش بهداشت، ارایه خدمات پیشگیرانه و ارتقاء سطح سلامت دهان آحاد مردم که هدف آرمانی تربیت این نیرو‌ها بوده است، همانند دندان‌پزشکان به ارایه خدمات درمانی مشغول شوند.

- از طریق سهمیه خاص، در رشتۀ دکتری دندان‌پزشکی ادامۀ تحصیل دهند.

استناد پیشنهاددهندگان طرح به مصوبه سال ۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی است که کم و بیش خواسته‌های فوق‌الذکر را در برمی‌گرفت. درآن مقطع و شرایط حساس پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خلاء نیروی متخصص مشهود بوده و بخش قابل توجهی از خدمات درمانی توسط پزشکان و پیراپزشکان خارجی ارایه می‌گردید؛ لیکن دردهۀ چهارم پیروزی انقلاب اسلامی دغدغه‌ها و نگرانی‌های مذکور به کلی مرتفع گردیده است به طوری‌که:

- جمعیت کشور نسبت به آن مقطع دو برابر و تعداد دندان‌پزشکان ۱۳برابر شده است. (از حدود ۲۰۰۰ دندان‌پزشک در سال ۵۷ به ۲۷۰۰۰ در سال ۹۲)

- تعداد دانشکد‌ه‌های دندان‌پزشکی از پنج دانشکده به ۵۵ دانشکده (۱۱ برابر) افزایش یافته است و در بسیاری از استان‌ها علاوه بر مرکز استان، در یک یا چند شهر اصلی نیز دانشکدۀ دندان‌پزشکی وجود دارد.

- نسبت دندان‌پزشک به جمعیت، از یک دندان‌پزشک به ازای ۱۷۰۰۰ نفر به یک دندان‌پزشک به ازای هر ۳۰۰۰ نفر جمعیت کشور رسیده و با ادامۀ روند کنونی در سال ۱۴۰۴ و افق سند چشم‌انداز، این نسبت، یک دندان‌پزشک به ازای هر ۱۸۰۰ نفر خواهد شد که رتبۀ ایران را از حیث تعداد دندان‌پزشک به جمعیت کشور، بین دو یا سه کشور بر‌تر دنیا قرار خواهد داد و صد البته با این شرایط نه تنها نگرانی از کمبود دندان‌پزشک به هیچ عنوان قابل دفاع نمی‌باشد؛ بلکه بیکاری این گروه از دانش‌آموختگان کشور که تربیت ایشان هزینه‌های سنگینی را بر دوش ملت شریف ایران تحمیل نموده است، چالش بسیار مهمتری خواهد بود که باید برای آن تدبیر لازم اندیشیده شود.

البته همگان می‌دانیم که ضعف‌های جدی در بازتوزیع نیروهای متخصص از جمله دندان‌پزشکان وجود دارد که حتا با جذب نیروهای بومی، سهمیه مناطق محروم، طرح نیروی انسانی و غیره، این مشکل حل نشده و با طرح اخیر نیز به دلایل کاملا مشابه، مرتفع نخواهد گردید؛ کما این که پس از مصوبه سال ۱۳۶۰ مجلس محترم شورای اسلامی و دندان‌پزشک شدن بیش از ۱۰۰۰ بهداشت‌کار که متعهد به ارایه خدمات در روستا‌ها و مناطق محروم شده بودند، این تعهد هرگز اجرایی نشد که اگر چنین بود، طرح اخیر موضوعیتی نداشت و به قولی آفتاب آمد دلیل آفتاب. لذا ضروری‌ است تا مجلس محترم، وزارت بهداشت و سایر حوزه‌های مرتبط موانع اصلی توزیع مناسب نیروی انسانی را شناسائی و نسبت به حل اساسی آن ارایه طریق نمایند.

با این مقدمه، بد نیست اشارهای نیز داشته باشیم به اهداف اصلی نظام سلامت از تربیت نیروهای حد واسط دندان‌پزشکی همچون بهداشت‌کاران و پرستاران دندان‌پزشکی:

- در همه کشور‌ها دندان‌پزشکان ارائه خدمات درمانی را بر عهده داشته و نیروهای حد واسط، به عنوان مکمل دندان‌پزشکان، به امر آموزش بهداشت و پیشگیری، تشکیل پرونده پزشکی، کنترل عفونت، ارتقاء سطح بهداشت عمومی و ارتقاء سطح سلامت دهان بیماران از طریق وارنیش فلوراید و غیره می‌پردازند.

- در کشور ما و در مقطع پس از پیروزی انقلاب اسلامی و کمبود دندان‌پزشکان، بخشی از رسالت دندان‌پزشکان به موجب قانون مصوب سال ۱۳۶۰ مجلس محترم شورای اسلامی، به بهداشتکاران سپرده شد.

- با آمار و ارقام پیش گفته و وجود ۲۷۰۰۰ دندانپزشک در سراسر کشور، ارایه خدمات دندان‌پزشکی از طریق دندان‌پزشکان به سهولت قابل انجام می‌باشد.

- تعداد کاردان‌های فعال در حوزۀ دندان‌پزشکی بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر می‌باشدکه در شرایط فعلی کمبود این نیرو‌ها برای ارابه خدمات پیشگیرانه و سلامت محور به شدت محسوس می‌باشد.

در چنین شرایطی:

- پذیرش ایشان در رشتۀ دندان‌پزشکی، خلاء نیروهای حد واسط جهت آموزش بهداشت را تشدید و اهداف پیشگیرانه را معطل خواهد نمود.

- ارایه سطح دوم خدمات دندان‌پزشکی، قطعاً ایشان را از ارایه خدمات سطح یک باز خواهد داشت.

- در طرح ملی پزشک خانواده و نظام ارجاع که در آینده جایگزین شیوۀ فعلی ارایه خدمات در کشور خواهد شد و کلیه خدمات بهداشتی و درمانی از آن مدخل ارایه خواهد شد و هم اینک با مشکل اساسی کمبود اعتبارات مواجه است، دندان‌پزشکان به‌ دلیل بار مالی طرح، در تیم سلامت حضور ندارند. با سوق‌دادن نیروهای حد واسط به سمت دندان‌پزشک شدن، نظام ارجاع از خدمات کاردان‌های دندان‌پزشکی نیز محروم و در ‌‌نهایت سلامت دهان در این طرح ملی و فراگیر به کلی مغفول خواهد ماند.

در واکنش به بررسی قریب‌الوقوع طرح «الحاق رشته بهداشت دهان و پرستاری دندان‌پزشکی به بهداشتکاران دهان و دندان وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» در مجلس شورای اسلامی، دکتر بیژن اخوان آذری، رییس انجمن دندان پزشکی ایران، نامه‌ای خطاب به دکتر علی لاریجانی، رییس مجلس نهم شورای اسلامی منتشر کرد.
‎در این نامه دکتر اخوان اذری، به نمایندگی از جامعه دندان‌پزشکی ایران، محتوا و اهداف این طرح را مورد نقد و بررسی قرار داده است. متن کامل این نامه را در ادامه می‌خوانید:
‎جناب آقای دکتر علی لاریجانی
‎ریاست محترم مجلس شورای اسلامی ایران
‎در حال حاضر در صحن مجلس شورای اسلامی طرحی مورد بررسی نمایندگان محترم قرار دارد که رشته‌های کاردانی در ارتباط با دندان پزشکی قادر خواهند بود به دوره بهداشتکاران دهان و دندان وارد گردند و به دنبال آن و بدون هیچ دلیل منطقی وارد دوره دکترای دانشکده دندان پزشکی شوند.
‎در بدو امر این طور به نظر می‌رسد که حتما تعداد دندان پزشکان مملکت کافی نیستند و از طرق خاص بایستی تلاش شود تعداد آنان را افزایش دهیم؛ حتی با وارد نمودن افرادی با پشتوانه علمی و آموزشی کمتر. با در نظر گرفتن آمار دانشکده‌های دندان پزشکی و فارغ التحصیلان این رشته کمبود دندان پزشک نه تنها بنظر نمی‌رسد بلکه افزایش تعداد هم وجود دارد.
‎در ۲۱ فروردین ۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی طرح بهداشت کاران دهان و دندان را تصویب کرد. منظور از این طرح اعزام بهداشت کاران به روستا‌ها بود. در آن زمان تعداد دندان پزشکان در حدود ۲۵۰۰ نفر و جمعیت کشور در حدود ۴۰ میلیون نفر بود. اکنون با دو برابر شدن جمعیت کشور تعداد دندان پزشکان بیش از ده برابر یعنی نزدیک به ۳۰۰۰۰ نفر رسیده است و هر سال نزدیک به ۱۵۰۰ نفر دندان پزشک به تعداد فوق اضافه می‌گردند. هیچ محدویتی در ورود سالانه دندان پزشکان از کشورهای خارج وجود ندارد و ما می‌دانیم که اکنون تعداد بی‌شماری از دانشجویان دندان پزشکی در کشورهای مختلف آسیایی و اروپایی مشغول به تحصیل هستند که در چند سال آینده وارد ایران می‌شوند و تعدادشان بی‌شمار است. اضافه بر آن در حال حاضر بالای ۴۰ دانشکده دندان پزشکی در کشور وجود دارد که بالا‌تر از ظرفیت مملکت بوده و هر ساله به تعداد آن‌ها اضافه می‌شود.
‎عده‌ای برای منحرف کردن اذهان عمومی توجه را به درمان در سطح روستا‌ها و شهرهای کم جمعیت جلب می‌نمایند و ادعا دارند که بوسیله این طرح، بهداشت کاران به روستا‌ها خواهند رفت و به درمان مردم محروم خواهند پرداخت. مصوبه ۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی که سعی داشت بهداشت کاران را به روستا‌ها اعزام نمایند با شکست مواجه شد. بهداشت کاران دهان و دندان نه تنها به نقاط کم جمعیت نرفتند بلکه بجای آن به دانشکده دندان پزشکی رفتند و هیچوقت به روستا‌ها برنگشتند. آیا یک دندان پزشک می‌تواند بدون برنامه وارد دانشکده پزشکی، داروسازی و یا شیمی گردد؟ آن رشته‌ها نیز نمی‌توانندوارد دورهٔ دکترای دانشکده دندان پزشکی شوند و این یک نظم آموزشی است که جریان دارد و صحیح هم هست. چرا ما می‌خواهیم نظم آموزش را در مملکت بهم بزنیم و مستمسکی به دست تمام رشته‌های درمانی و غیردرمانی برای دور زدن آموزش‌ها و بدون کنکور سراسری بدهیم. ما با ارتقاء و آموزش بالا‌تر در هر رشته کاملا موافق هستیم ولی با جهش از رشته‌ای به رشته دیگر مخالفیم.
‎اگر ما به فکر درمان مردم مناطق محروم هستیم که بایستی باشیم، با تصویب این طرح که هیچ دلیل و منطقی پشت آن نیست در راه صحیح قدم برنداشته‌ایم. کلید راه حل درمان در مناطق محروم در جای دیگری است و آن مدیریت صحیح توزیع نیروی انسانی کاردان و توانا به این مناطق می‌باشد. اگر به هر دندان پزشک که آمادگی خدمت در مناطق محروم را دارد وام برای خرید مطب و مسکن از طرف بانک‌ها داده شود، همه به سوی روستا‌ها هجوم خواهند آورد و رقابت برای رفتن به مناطق محروم آغاز خواهد شد. در حال حاضر تعداد زیادی از همکاران دندان پزشک در شهرهای بزرگ علی الخصوص تهران، اسیر سرمایه داران و مالکین درمانگاه‌های با کیفیت نازل و غیر بهداشتی هستند. افراد سودجو اجازه استفاده از وسایل و تجهیزات درست و با کیفیت را چون هزینه دارد از همکاران می‌گیرند. بیشتر درآمد حاصله از این کار نازل نیز به جیب صاحبان این درمانگاه‌ها می‌رود. این همکاران و بسیاری از همکاران دیگر آمادگی کامل خدمت در نقاط محروم را دارند. بیاییم تلاش نماییم تا تسهیلات برای اعزام همکاران به مناطق کم جمعیت و روستا‌ها افزایش یابد. روستائیان و مردم شهرهای کم جمعیت و مناطق محروم مملکت منتظر برنامه ریزی و مدیریت صحیح از طرف مسئولین برای درمان بهتر خودشان هستند نه اعزام افرادی با توانائی‌های محدود و اندک. آنان به درستی برای خود و خانواده‌هایشان مانند شهرنشینان ارزش یکسان قائل هستند و می‌خواهند از دندان پزشکانی با توانائی و کیفیت بالای دانش استفاده نمایند. ما وظیفه داریم برای آنان برنامه ریزی نمائیم. به این ترتیب ما به درمان بهتر بیماران و پیشگیری هم زمان ارج نهاده‌ایم.
دکتر بیژن اخوان آذری
رئیس هیئت مدیره انجمن دندان پزشکی ایران

در سومین جلسه شورای سیاست‌گذاری کنگره ۵۴، تیم اجرایی کنگره ۵۴ انجمن دندان‌پزشکی ایران انتخاب و معرفی شدند.
در نشستی که با حضور دکتر سید حسین مرتضوی، رئیس کنگره، دکتر بیژن اخوان آذری، رئیس هیات مدیره انجمن دندان‌پزشکی ایران، و دیگر اعضای هیات مدیره انجمن برگزار شد، مسئولان کنگره ۵۴ انتخاب شدند.
به این ترتیب دکتر محمود عاقل به عنوان قائم مقام رئیس کنگره، دکتر علی تاجرنیا به عنوان دبیر اجرایی، دکتر بهزاد فرخ زاد به عنوان نائب رئیس، دکتر مهدی قراجه‌ای به عنوان دبیر علمی و دکتر فرزین سرکارات به عنوان مسئول کمیته نمایشگاه معرفی شدند.
در این جلسه دکتر مرتضوی پیرامون مکاتباتی که جهت برگزاری مکان کنگره با هتل المپیک داشته، توضیحاتی داد و گفت: بهتر است اقدامات مربوط به کنگره زیر نظر دکتر عاقل قائم مقام کنگره صورت گیرد، چراکه وی رئیس کنگره ۵۵ نیز خواهد بود. این کار حرکتی است در جهت هر چه بهتر برگزار شدن کنگره‌های آتی. ه
وی همچنین تاکید کرد: باید برنامه‌ریزی‌ها به گونه‌ای باشد که بیشتر فعالیت‌های مربوط به کنگره تا دی ماه امسال انجام شود. 

به مناسبت برگزاری مجمع عمومی عادی انجمن دندان پزشکی ایران به طور فوق العاده در تاریخ ۱۴ شهریور ۱۳۹۲، دکتر میترا می‌رمحمدی بازرس انجمن دندان پزشکی ایران، در نوشتاری به «مفهوم مجمع عمومی به طور فوق العاده» پرداخته که متن کامل آن در پی می‌آید.

 

دکتر میترا  میرمحمدی
بازرس انجمن علمی دندان‌پزشکی ایران
هر دندان‌پزشکی که می‌خواهد عضو یک انجمن علمی یا صنفی دندان پزشکی شود لازم است مسئولانه به مطالعه اساس نامه و آئین نامه‌های مصوب مجمع عمومی بپردازد و با آگاهی کامل وارد فعالیت‌های انجمنی شود. آگاهی به اساس‌نامه از آن جا اهمیت دارد که هیئت مدیره به نام دندان پزشکان عضو فعالیت می‌کند و اگر دندان پزشک نا آگاه باشد نمی‌تواند از حقوق خود به عنوان یک انسان صاحب رای دفاع کند.
اعضای انجمن لازم است به مرور بر همه جنبه‌های اساس نامه و قانون های پیرامون آن مسلط شوند تا بتوانند با تفسیر آن و درک درست از حقوق خود و قانون های جاری، مانع انحرافات و تخلفات احتمالی در انجمن‌های علمی و صنفی شوند.
بازرسان انجمن که برای تطابق فعالیت هیئت مدیره با اساس نامه و قانون های جاری انتخاب شده اند بیش از دیگر اعضا و فعالان انجمن لازم است کار با قانون‌ها و اساس‌نامه را آموخته و آموزه‌های حقوقی را به کار گیرند.
در روزنامه اطلاعات ۱۵ مرداد ۱۳۹۲فراخوان تشکیل مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده چاپ شده است. متن اطلاعیه چنین است:
 
به نام خدا
انجمن علمی دندان‌پزشکی ایران
فراخوان تشکیل مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده
 
از اعضای انجمن علمی دندان‌پزشکی ایران دعوت می‌شود تا در جلسه مجمع عمومی عادی به‌طور فوق العاده که در ساعت۱۰ صبح روز پنج‌شنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۲ به نشانی کوی نصر( گیشا) خیابان شهید علیالی ( پیروزی غربی ) پلاک   90 ساختمان انجمن دندان‌پزشکی ایران تشکیل می‌گردد حضور یابند.
تلفن انجمن: ۹- ۸۸۲۸۹۲۵۶
دستور جلسه:
۱-انتخاب دو عضو اصلی و دو عضو علی البدل جهت عضویت در هیئت مدیره انجمن علمی دندان‌پزشکی ایران.
خواهشمند است افرادی که کاندیدا هستند درخواست خود را تا ۵/۶/۱۳۹۲ به دبیرخانه انجمن تحویل دهند.
هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران
 
مجمع عمومی عادی  به طور فوق العاده چیست و چه تفاوتی با مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده دارد؟ چون تا کنون در انجمن‌های دندان پزشکان ایران مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده تشکیل نمی شد، لازم است برای پیش‌برد هدف‌های انجمن، اشراف بیش‌تری به این امکان اساس نامه‌ای داشته باشیم.
در ماده ۱۲ اساس نامه انجمن علمی خواسته شده است که مجمع عمومی به دو صورت تشکیل شود. عادی و فوق العاده.
مجمع عمومی عادی: در انجمن علمی یا صنفی، هیئت مدیره موظف شده است سالی یک بار در برابر مجمع عمومی حاضر شده و گزارش کاری و مالی خود را به اطلاع شرکت کنندگان در مجمع عمومی برساند. پس از گزارش هیئت مدیره، بازرس انجمن نظرش را اعلام می کند. بدون گزارش بازرس هرگونه رای‌گیری پیرامون گزارش هیئت مدیره، وجاهت قانونی پیدا نمی‌کند.  اعضای مجمع عمومی فقط پس از گزارش بازرس، ساعت ها شور و بررسی، کفایت بحث را اعلام کرده و  رای گیری می کنند.
اگر زمان برای بررسی گزارش هیئت مدیره و بازرس کافی نبود، ادامه بحث به جلسه ای دیگر موکول می گردد. چنان چه گزارش هیئت مدیره پذیرفته نشود به هیئت مدیره فرصت معینی داده می شود تا گزارشش را کامل کرده و به مجمع عمومی بیاورد.
دستور کار مجمع عمومی عادی در ماده ۱۳ اساسنامه انجمن علمی دندان پزشکی ایران مشخص شده است.
ماده ۱۳- وظائف مجمع عمومی عادی به شرح زیر می باشد:
۱-   13- استماع گزارش هیئت مدیره و بازرس و رسیدگی واتخاذ تصمیم نسبت به گزارش فعالیت‌های سالانه انجمن.
۲-   13- اتخاذ تصمیم نسبت به ترازنامه و بودجه انجمن و میزان حق عضویت.
۳-   13- انتخاب و یا عزل اعضاء هیئت مدیره
۴-   13- انتخاب یک نفر از اعضاء بعنوان بازرس اصلی و یک‌نفر علی البدل.
۵-   13- تصویب کلیه آئین نامه ها و ضوابط اجرائی مورد لزوم برای پیش‌برد امور انجمن به پیشنهاد هیئت مدیره.
۶-   13- تعیین روزنامه کثیرالانتشار برای انتشار آگهی های انجمن.
تبصره: در کلیه جلسات مجامع عمومی نماینده مذکور در تبصره ۱ ماده ۱۰ آئین نامه نحوه تشکیل و شرح وظائف کمیسیون موضوع ماده ۴ مصوبه دویست وشصت ودومین جلسه مورخ ۷/۸/۷۰ شورایعالی انقلاب فرهنگی جهت حضور در جلسه دعوت خواهد شد. درصورت عدم حضور نماینده کمیسیون جلسه رسمیت نخواهد یافت.
 
 
مجمع عمومی فوق العاده:  فقط زمانی تشکیل می شود که بخواهند تغییراتی در اساس‌نامه بدهند یا انجمن را منحل کنند. دستور کار مجمع عمومی فوق العاده در اساس‌نامه مشخص شده است و نمی‌توان تغییری در آن داد. مثلاً هیئت مدیره نمی تواند مجمع عمومی فوق العاده تشکیل دهد و گزارش کار بدهد یا انتخابات کند.
مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده: کار مجمع عمومی عادی رسیدگی به امور جاری انجمن است که مهم ترین آن گزارش مالی و کاری هیئت مدیره است. اما گاهی وضعیتی در انجمن پیش می آید که نمی‌توان یک سال تمام منتظر ماند. مثلاً لازم است آئین نامه‌هائی تصویب شود یا بخشی از هیئت مدیره استعفا داده اند و تعداد اعضای هیئت مدیره کاهش یافته است، یا بازرس به موردی از تخلفات مالی در انجمن برخورد کرده است که لازم می‌داند مجمع عمومی عادی را فراخواند و به جای مراجعه مستقیم به مراجع قانونی، تصمیم گیری را به خرد جمعی بسپارد و نظایر این‌ها. در این شرایط می‌توان به طور فوق العاده، مجمع عمومی عادی را دعوت کرد.
تفاوت مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده با مجمع های دیگر این است که در مجمع های دیگر ( عادی و فوق العاده) دستور کار باید در مطابقت با دستور کاری باشد که در اساس نامه آمده است ولی دستور کار مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده را هیئت مدیره یا بازرس، بنا به ضرورت تعیین می کند و مجمع عمومی نیز فقط به همین مورد رسیدگی می کند.  مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده نمی‌تواند جدا از دستور کار تعیین شده در فراخوان، تصمیمات دیگری بگیرد.  
مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده، به خصوص برای بازرس انجمن اهمیت ویژه ای دارد. در زمانی که بازرس انجمن با هیئت مدیره ای مواجه شود که به اساس نامه و رای مجمع عمومی وفادار نیست مانند این که مجمع عمومی سالانه را برگزار نمی‌کند یا مصوبه هایش با اساس نامه مطابقت ندارد و تذکرات بازرس نیز کارساز نیست یا با فسادی مالی در انجمن مواجه شده که علاقه‌مند است تصمیم گیری پیرامون آن را سریعاً به مجمع عمومی ببرد و … می تواند مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده را به مسئولیت خود فرا بخواند.
 انجمن علمی دندان پزشکی ایران دوره نوزدهم از تاریخ ۱۷/۱/۱۳۹۲ مسئولیتش آغاز شد. ولی در حال حاضر تعدادش از حد نصاب تعیین شده در اساس نامه کم‌تر است. فراخوان هیئت مدیره انجمن علمی دندان پزشکی ایران برای تکمیل تعداد اعضایش با اختیارات قانونی صادر شده است و فقط یک غلط چاپی دارد که امیدوارم در اطلاعیه‌های بعدی تصحیح شود. نام رسمی انجمن، « انجمن علمی دندان پزشکی ایران » است و هیئت مدیره آن نیز می‌بایست با همین عنوان یعنی « هیئت مدیره انجمن علمی دندان پزشکی ایران»  فعالیت و اسناد را امضا کند.
 
 
 
 



انجمن دندان پزشکی ایران به منظور انتخاب دو عضو اصلی و دو عضو علی البدل جهت عضویت در هیئت مدیره این انجمن مجمع عمومی عادی خود را به طور فوق العاده برگزار می‌کند.

این مجمع راس ساعت ۱۰ صبح روز پنج شنبه ۱۴ شهریور ماه سال ۱۳۹۲ در محل انجمن دندان پزشکی ایران تشکیل می‌شود. افرادی که تمایل به کاندیداتوری جهت عضویت در هیئت مدیره انجمن دارند، می‌توانند درخواست خود را تا روز پنجم شهریور ماه سال جاری به دبیرخانه انجمن تحویل دهند. همچنین از تمامی اعضای انجمن دندان پزشکی ایران دعوت می‌شود تا در این مجمع حضور داشته باشند.